Ik heb mezelf altijd beschouwd als iemand die haar seksualiteit redelijk goed kende. Ik heb relaties gehad, heb verschillende dingen uitgeprobeerd en vond het nooit ingewikkeld om over seks te praten. Toch kwam ik er een paar jaar geleden achter dat ik iets heel gewoons eigenlijk nooit vanuit mijn eigen perspectief had bekeken.

Orale seks was voor mij jarenlang vooral iets wat ik voor mijn partner deed.

Ik vond het niet vervelend en ik wist dat hij ervan genoot. Als iemand mij had gevraagd of ík het prettig vond, zou ik waarschijnlijk hebben gezegd: “Ja, wel oké.” Meer niet.

Totdat ik op een avond merkte dat mijn eigen ervaring veel belangrijker was dan ik altijd had gedacht.

Ineens lette ik op mezelf

Het verschil zat niet zozeer in wat we deden, maar in mijn aandacht. Ik merkte dat ik niet alleen bezig was met hem, maar ook met mijn eigen lichaam en mijn eigen opwinding.

Ik realiseerde me dat ik eigenlijk jarenlang vooral had gekeken naar zijn reactie. Vond hij het fijn? Was hij ontspannen? Deed ik het goed? Dat waren de dingen waar mijn aandacht naartoe ging.

Waarom had ik dat nooit eerder bedacht?

Daar moest ik later best om lachen.

Ik had nooit tegen mezelf gezegd dat ik orale seks niet prettig vond. Ik had mezelf die vraag eigenlijk gewoon nooit gesteld.

Ik ging ervan uit dat seksualiteit iets was wat je samen doet en dat het vooral belangrijk was dat jullie het allebei naar je zin hebben. Natuurlijk is dat ook zo. Ondertussen kun je blijkbaar jarenlang iets doen zonder echt stil te staan bij wat het met jezelf doet.

Vanaf dat moment ben ik meer gaan letten op mijn eigen reacties. Niet alleen tijdens seks, maar eigenlijk op mijn seksualiteit in het algemeen.

Wat vind ik spannend? Waar word ik nieuwsgierig van? Wat voelt prettig en wat doe ik vooral omdat ik gewend ben het zo te doen?

Het veranderde ook hoe ik erover praatte

Ik ben daardoor makkelijker gaan aangeven wat ik fijn vind. Niet alleen tegenover mijn partner, maar ook tegenover mezelf.

Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik denk dat daar precies mijn grootste ontdekking zat. Je kunt pas goed vertellen wat je prettig vindt wanneer je jezelf daar ook toestemming voor geeft.

En nee, ik heb daardoor niet ineens een compleet ander seksleven gekregen.

Achteraf gezien was het vooral nieuwsgierigheid

Ik dacht dat ik mezelf kende omdat ik al zoveel ervaring had. Inmiddels denk ik dat ervaring en jezelf kennen helemaal niet hetzelfde zijn.

Je kunt iets honderd keer hebben gedaan en het toch nooit echt vanuit jezelf hebben bekeken.

Voor mij begon het met een heel simpele vraag:

Vind ik dit eigenlijk zelf lekker?

Het antwoord bleek ja. Eerlijk gezegd vind ik het vooral grappig dat ik daar bijna veertig jaar voor nodig had.

En jij? Wat heb jij over jezelf ontdekt?
Iets waarvan je nooit had gedacht dat je het prettig zou vinden? Of juist iets wat je pas veel later durfde toe te geven? We zijn benieuwd naar jouw ervaring.