Wat als je vanavond nergens naar toe hoeft?

Er zijn van die avonden waarop je thuiskomt en de dag eindelijk van je afglijdt. De deur valt dicht, je tas belandt ergens op de grond en voor het eerst sinds de ochtend hoeft niemand iets van je. Toch duurt het vaak niet lang voordat we de stilte weer vullen. Een serie die nog af moet, berichten die binnenkomen, een was die nog gevouwen moet worden of de gedachte aan alles wat morgen alweer begint.

Zelfs onze vrije tijd krijgt gemakkelijk een bestemming.

We gaan ergens naartoe, spreken iets af, willen ontspannen of nemen ons voor om eindelijk eens tijd voor onszelf te maken. Alsof ook die tijd iets moet opleveren.

Terwijl een avond nergens naartoe hoeft.

Niet omdat je niets te doen hebt, maar omdat je voor één keer niet hoeft te bepalen wat er daarna komt.

De ruimte tussen alles wat moet

We merken vaak pas hoeveel aandacht er naar de buitenwereld gaat wanneer we die aandacht even terughalen. Overdag zijn we bezig met wat anderen nodig hebben, met werk, kinderen, afspraken, boodschappen en alles wat geregeld moet worden. We bewegen voortdurend van het ene naar het andere en raken daarmee ongemerkt steeds verder verwijderd van de vraag die eigenlijk veel eenvoudiger is:

Waar heb ik zelf behoefte aan?

Die vraag klinkt klein, maar het antwoord is niet altijd meteen beschikbaar.

Je bent gewend om te weten wat er moet gebeuren. Je weet wat er op je planning staat en wat je van jezelf verwacht. Weten waar je zin in hebt, vraagt iets anders. Daarvoor moet je even stilstaan bij wat je voelt.

Dat is ook waar verlangen begint.

Niet pas op het moment dat er iemand naast je ligt, maar veel eerder. In het herkennen van een behoefte, een aanraking waar je naar uitkijkt, de behoefte om dichtbij iemand te zijn of juist de wens om even helemaal alleen te zijn. In het gevoel dat je lichaam heeft wanneer je niet langer bezig bent met wat er van je verwacht wordt.

Een avond die niets hoeft te worden

Probeer het eens.

Zet je telefoon op stil en laat hem ergens liggen waar je hem niet steeds vanzelf oppakt. Maak iets te drinken, zet het licht wat zachter en kies muziek die je prettig vindt. Niet om een perfecte sfeer te creëren, maar om de dag langzaam los te laten.

Daarna hoef je niets te plannen.

Ga zitten. Of liggen. Kijk uit het raam, luister naar de muziek of doe helemaal niets en stel jezelf vervolgens de vraag:

Waar heb ik vanavond zin in?

Niet wat je zou moeten doen om goed voor jezelf te zorgen. Niet wat verstandig is na een lange dag. Niet wat een leuke avond hoort te zijn.

Waar heb jij zin in?

Het antwoord hoeft niet spectaculair te zijn. Een lange douche kan genoeg zijn. Je huid verzorgen, je favoriete boek openslaan, met je partner tegen elkaar aan zitten of juist genieten van het feit dat niemand iets van je nodig heeft. Een verlangen hoeft niet groot te zijn om echt te zijn.

Juist in die kleine voorkeuren zit vaak meer informatie dan we denken.

We zijn niet alleen ons hoofd

Wanneer je voortdurend bezig bent, wordt je lichaam gemakkelijk iets wat je meeneemt door de dag. Je staat ermee op, werkt ermee, zorgt ermee en gaat ermee naar bed, maar echt aandacht geven aan wat je voelt gebeurt een stuk minder vanzelfsprekend.

Dat merk je ook in intimiteit.

Wanneer je onzeker bent over je lichaam, voortdurend nadenkt over hoe je eruitziet of tijdens een intiem moment bezig bent met hoe de ander jou ziet, ben je minder aanwezig bij wat er daadwerkelijk gebeurt. Je voelt de aanraking wel, maar een deel van je aandacht staat erbuiten. Je kijkt als het ware mee naar jezelf.

Verlangen heeft daar weinig aan.

Om te kunnen voelen wat een aanraking met je doet, moet je er ook een beetje bij zijn. Om te weten waar je naar verlangt, moet je ruimte hebben om dat verlangen op te merken. En om te kunnen genieten van aandacht van een ander, helpt het wanneer je jezelf niet voortdurend door de ogen van die ander bekijkt.

Daarom heeft tijd voor jezelf meer met intimiteit te maken dan het op het eerste gezicht lijkt.

Het gaat niet om een bad, een kaars of een mooi ingerichte slaapkamer. Het gaat om de aandacht die je terugbrengt naar jezelf.

Misschien hoef je niets te vinden

Een avond voor jezelf hoeft geen zoektocht te worden naar een verborgen verlangen. Je hoeft niets nieuws over jezelf te ontdekken en er hoeft ook geen bijzondere ervaring uit voort te komen.

Het kan genoeg zijn om weer even te merken wat prettig voelt.

Dat je langer onder de douche wilt blijven staan. Dat je behoefte hebt aan een blote huid tegen de jouwe. Dat je verlangt naar de hand van je partner op je rug. Dat je hoofd eindelijk stiller wordt wanneer je alleen op de bank zit.

Dat zijn geen bijzaken.

Het zijn kleine signalen waarmee je lichaam vertelt waar je aandacht naartoe mag.

En juist wanneer je daar niet meteen iets mee hoeft te doen, ontstaat er ruimte. Voor nieuwsgierigheid. Voor aanraking. Voor intimiteit. Voor verlangen.

Dus geef jezelf vanavond eens een uur dat nergens naartoe hoeft.

Niet om iets te bereiken, maar om weer even te luisteren naar wat er al die tijd al was.