Wanneer heb je jezelf voor het laatst verrast?
We hebben allemaal een beeld van onszelf. Je weet wat je leuk vindt, waar je je prettig bij voelt en welke kanten van jezelf je goed kent. Naarmate je langer leeft, wordt dat beeld steeds vertrouwder. Weten hoe je reageert, waar je grenzen liggen en wat je wel of niet bij jezelf vindt passen. Voor je het merkt, verandert dit ben ik in zo ben ik nu eenmaal.
Toch zijn er momenten waarop dat beeld ineens niet helemaal meer klopt.
Je gaat ergens op in waarvan je vooraf dacht dat het niets voor jou was. Spreekt een verlangen uit dat je normaal gesproken voor jezelf zou houden. Je merkt dat iemand je aandacht trekt op een manier die je niet had verwacht, of je ontdekt dat iets waar je jarenlang geen interesse in had ineens iets bij je losmaakt.
Het interessante is dat we onszelf niet alleen leren kennen door na te denken over wie we zijn. We leren onszelf vooral kennen door te ervaren wat iets met ons doet.
De versie van jezelf die je al kent
Het is prettig om jezelf te kennen. Je weet wat je nodig hebt, wat je prettig vindt en waar je energie van krijgt. Die kennis geeft rust en helpt je keuzes te maken. Tegelijkertijd kan een vertrouwd beeld van jezelf zo vanzelfsprekend worden dat er weinig ruimte overblijft voor iets wat daar niet direct in past.
Daar ontstaat een interessante spanning. Je kunt jezelf jarenlang zien als iemand die verlegen is, terwijl je op een avond ineens merkt dat je gemakkelijk flirt. Denken dat je helemaal niet van aandacht houdt, totdat de blik van één persoon je raakt. Je kunt ervan overtuigd zijn dat iets niets voor jou is en vervolgens ontdekken dat juist daar je nieuwsgierigheid begint.
Dat betekent niet dat je jezelf verkeerd hebt ingeschat. Het betekent dat er meer in je zit dan het beeld dat je van jezelf hebt gemaakt.
Nieuwsgierigheid begint daar
We zijn gewend om verlangen en nieuwsgierigheid meteen te vertalen naar iets wat we moeten doen. Een gedachte moet een keuze worden, een aantrekkingskracht moet ergens naartoe en een verlangen moet uiteindelijk een ervaring opleveren.
Dat hoeft niet.
Er zit ook waarde in het moment waarop je iets bij jezelf opmerkt en het even laat bestaan. Je hoeft een gedachte niet meteen uit te leggen en een verlangen niet direct een plek te geven. Door er aandacht aan te schenken, ontdek je juist beter wat het voor jou betekent.
Daar begint zelfkennis op een andere manier te werken. Niet vanuit de vraag wie denk ik dat ik ben?, maar vanuit de vraag wat voel ik wanneer ik mezelf de ruimte geef om iets nieuws te ervaren?
Wanneer verraste jij jezelf?
Kijk eens terug naar de afgelopen tijd. Er is waarschijnlijk een moment geweest waarop je iets van jezelf zag wat je niet had verwacht. Een reactie, een verlangen, een grens die je duidelijker voelde of juist een nieuwsgierigheid die je niet eerder had toegelaten.
Dat zijn geen onbelangrijke momenten. Ze vertellen je iets over waar je staat, wat je nodig hebt en welke kanten van jezelf nog aandacht verdienen.
Je hoeft er niet meteen iets mee te doen. Het is al waardevol om jezelf serieus genoeg te nemen om te luisteren naar wat er in je opkomt.
Jezelf ontdekken betekent niet dat je voortdurend op zoek moet naar een nieuwe versie van jezelf. Het betekent dat je bereid bent om te erkennen dat je verandert, dat je nieuwsgierigheid mag verschuiven en dat je jezelf opnieuw kunt tegenkomen.
Fluistering
Je kent jezelf pas echt wanneer je ook ruimte laat voor wat je nog niet van jezelf kent.
Misschien is er meer te ontdekken
We denken vaak dat we onszelf goed kennen. Tot iets ons verrast en ineens een andere kant laat zien.
